Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Klapdoos
Over van alles wat
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


(Geen beschrijving)



Mijn Profiel

klapdoos
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Stop er mee.
28 september 2014 16:45

Opruimwoede.
28 augustus 2014 12:58

IK HOU VAN VERWARRING....
15 augustus 2014 16:29

Muziek.
09 juli 2014 13:18

OMA
29 juni 2014 16:54




Fotoboeken


PUUR NATUUR- HOE OUDER HOE MOOIER. (12)
_
NATUUR EN NOG VEEL MEER NATUUR (21)
_

WEER WAT AANVULLING OP DE FOTO''S (11)
_
NOG MAAR EEN BOEK DAN?? (54)
_



Weblog Vrienden


Sylvias weblog
Van: sylla

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Piekersels
Van: ChilaE

Blauwe vlinder
Van: Chrisje

Vlindervrij
Van: vlinder49

Zoek de zon op
Van: mariekevannimwegen

Bennekesblogje
Van: Benneke

Leven na de dood
Van: HenkBlanken

Jalister
Van: jalis

Redsblog
Van: redone

Ladybird50
Van: Ladybird50

Mijmeringen
Van: Ofsen




Gastenboek berichten

Mau
25 juli 2014 15:56
_
Ik snapper er helemaal niks van, haha! Maar ik was eindelijk oud genoeg (46!) om mij hier te mogen aanmelden, grinnik. Dus heb ik gedaan, maar al die oppoppende pagina's allemaal?! Maar ik geloof dat ik je ergens heb toegevoegd, denk ik...geloof ik, maar weet 't niet zeker hoor. Moet het allemaal nog uitvogelen. Knuf, Mau (Wauwelaartje)

Mau
01 juli 2013 07:27
_
Oeps...er was er één jarig, maar ben het niet vergeten hoor! Als het goed is, heb je onze kaart ontvangen, maar was er dit weekend niet om even digitaal te feliciteren. Bij deze dus nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!! Liefs, Mau

Alie(benenalie)
29 juni 2013 12:23
_
Van harte proficiat met je verjaardag! Ik wens je een hele fijne dag en een gezond nieuw levensjaar!! @lie




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door henkdalfsen om 23:20
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door henkdalfsen om 23:20
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door henkdalfsen om 23:20
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door redone om 23:20
_
Redone Online

Door Keesvi om 23:18
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door henkdalfsen om 23:15
_
Henkdalfsen Online

Door Conny48 om 23:14
_
Conny48 Online

Door Keesvi om 23:12
_
Keesvi Online





_

Andere artikelen



Soms voel ik me...



Zomaar even wat gedachten op papier gezet. Stelt niets voor hoor!


Het is niet anders. Wij hebben geen kinderen, geen kleinkinderen, alleen een kater die alle aandacht opeist aangezien dat in zijn karakter zit.


Dat geeft een ontzettend limiet aan het schrijven over wat dan ook. Mensen zonder kinderen snappen misschien wat ik bedoel. Ik schrijf nooit over kleinkinderen, kinderen, want die hebben wij niet, dus er valt weinig te vertellen. Dat is een beperking in je schrijfstijl en je blogs. Alsof je er niet echt bijhoort. Dat gevoel heb ik soms heel sterk.


Masr als je ziek bent en je schrijft erover dan is de aandacht soms zodanig dat ik het gevoel heb alsof ik zit te klagen over mezelf, terwijl de sterktes en blijf gezond welgemeend zijn hoor.


Het is soms moeilijk om zomaar iets op te schrijven als je merkt dat het amper gelezen wordt omdat het niet : of te lezen is, of niet te zielig genoeg, of nietszeggend voor veel personen, of gewoon omdat je niets te vertellen hebt. Ik merk dat veel van mensen die ook geen kinderen hebben ditzelfde ervaren. Heel raar hoe een mens in elkaar zit.


Als we straks weer in de bossen zijn heb ik genoeg stof en foto's om weer even tot rust te komen en mijn blogs te vullen met wat de natuur mij aangeeft, dat trekt altijd volle zalen.


Maar voorlopig zit ik nog vast aan een Herstelprogramma door mijn ziekte, waar ik zelf nog niet helemaal uit ben of ik daar nu wel of niet thuishoor. Mijn spierpijn is een gezonde pijn, doch mijn gedachten zijn ineens té emotioneel om op te schrijven, heel raar. Nu na een jaar en een chronische lymeoedeemarm, een sok en handje waar ik dus mijn hele leven aan vast zit, nu besef ik waar ik doorheen gegaan ben.


Die hel heb ik door veel met andere mensen te praten over hun ziektes even vergeten.


Ja, Lena is zichzelf ineens tegengekomen, en dat doet toch AUWWW



Artikel links


Geplaatst op 04 maart 2012 14:09 en 893 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Amida  
04 mrt 2012 15:52
Wat betreft (klein-)kinderen snap ik dit wel. Soms heb ik ook zoiets van: "Het zal allemaal wel." Vooral wat kleinkinderen betreft. In een cynische bui denk ik dan wel eens: "Allemaal varianten op hetzelfde thema." En ik schrijf ook nauwelijks over wat mijn eventuele sores betreft.Ik wil niet klagerig overkomen

Ik hoop altijd maar dat wat ik wel leuk vind door wat meer mensen gedeeld wordt. Ik schrijf tenslotte voor mezelf.

groet en veel sterkte

Hans

Marianne.1  
04 mrt 2012 17:00
Niks te vertellen hebben omdat je geen kinderen hebt?? Tsssss.. alsof die je leven pas echt interessant maken. Ik heb 2 zonen en een stuk of 6 kleinkinderen.. hoe vaak schrijf ik daarover? Was niet best als die mijn leven moesten vullen, daar passen ze vriendelijk én terecht voor.
Ik trouwens ook.
En dan dat klagen. Jij klagen?? Ik vind je juist griezelig positief waar ik alle ruiten zou ingooien van zelfmedelijden!
O zo, zei MO.
_





_
Benneke  
04 mrt 2012 17:08
Hoi Lena, ik heb wel kleindochters, maar meestal schrijft Ria er over.
Dat na alle ellende de emoties het een keer over nemen, kan ik goed begrijpen. Het ook niet niks wat jou is overkomen.

Trouwens wees niet zo kritisch over je eigen artikeltjes, ik lees ze altijd, soms geef ik een reactie en soms ook niet,, omdat ik dan vind dat ik met een dooddoener als reactie, jou geen recht en geen plezier doe.
Liever ga ik inhoudelijk in op wat je schrijft, zoals deze keer. Jezelf tegen komen door je beperking botst nogal eens met wat je eigenlijk wil.

Een groet van Benneke

Benenalie  
04 mrt 2012 18:31
Leny.....ik vind het wel eens moeilijk om over mijn kleinkinderen iets te plaatsen,weet dat er mensen zijn die ze niet hebben,of niet meer mogen of kunnen zien(hebben wij bij ééntje )
Ik vind jou juist een pracht mens met je verhalen,je weet overal zo'n heerlijk draai aan te geven,lekker positief mens! :grin: :grin:
_





_
Redone  
04 mrt 2012 19:14
Hoi Leny, mens je kunt zo mooi schrijven, niks klagen, mag je aub iets schrijven over hetgeen jou overkomt?
Wij zien onze kleinkinderen weinig omdat ze te ver weg wonen, dus vul ik mijn weblog met andere dingen.
Ik vind je een KEI!! :grin:

Gast  12 mrt 2012 07:07
Eerstens moet jij jezelf niet zo onderwaarderen wat je schrijfsels betreft. "Zomaar even wat gedachten op papier gezet. Stelt niets voor hoor! Zeg, je weet toch ook wel dat juist gedachten en gevoelens die op papier verschijnen de mooiste en vooral ware zijn, die er bestaan?! Daarbij geloof ik niet dat er een specifieke graadmeter bestaat m.b.t. hoe iemands leven eruit ziet en al dan wel of niet daar kinderen/kleinkinderen een rol in spelen. Nou, heb ik zoals sommigen het noemen "slechts" 1 dochter. Wat denk je zelf nou? Dat ik nou werkelijk meer heb te vertellen dan iemand zonder kinderen? Of dat mijn blogs voor 80% over haar gaan?! Pffft, buiten dat zij dat zelf al niet eens zou willen (bijna 18 en al een sort of eigen leventje), gebeuren er in mijn hoofd, gedachten- en gevoelensgang en vooral leven meer dingen waarbij mijn dochter toch echt niet betrokken is hoor! Dus ehh, die vlieger gaat niet altijd op, grinnik. Zoals je in een paar andere reacties ook wel zult lezen. Wanneer je vanuit je hart/gevoel/gedachten schrijft, zul je nooit en te nimmer een beperking hebben in je schrijfstijl zoals jij het dan noemt. En er niet bijhoren wanneer geen kids voorhanden?! Sinds wanneer ben jij er een die erbij wilt horen? Je bent zoals je bent, helemaal jezelf op alle fronten enne...hoe krom het ook klinkt: Jezelf tegenkomen is het beste wat iemand kan overkomen, hoe rot je je dan op dat moment voelt. En ik hoef jou niet uit te leggen wat ik dan bedoel, dat weet jij zelf ook wel. Dus meid, gaan met je herstel, over je heen laten komen en mooi blijven schrijven waarover en hoe jij dat wilt en zeker niet schrijven voor een ander. Sterkte meid en liefs van mij die zichzelf ook wel eens een keer hier en daar flink is tegengekomen (groei je van moet je maar denken, hi) en ik blijf toch wel lezen hoor Mau
_